Onze activiteiten op Memorial day
20 april 2012, Niesan 28, 5772
Shalom vrienden!
Stichting "Lechaim-to-life" heeft deelgenomen aan een aantal evenementen op een aantal locaties en met de intentie om soldaten uit te nodigen deel te nemen aan ons project gedurende het jaar (we moeten u herinneren aan de essentie van ons project, dat is het opbrengen van energie en studie over de zwarte periode van ons land, die ons een betere toekomst kan brengen alleen al door de resultaten van de ontmoetingen met overlevenden).
Op 17 april kwamen we samen op een legerbasis bij Haifa met Pnina, de vertegenwoordiger van het fonds voor uitkering aan holocaust overlevenden. Beiden vertelden we over Stichting Lechaim-to-life met een film die onze activiteiten toonde.
De volgende dag (18 april) kwamen 10 soldaten naar “Beit Sinai”een bejaardenhuis voor overlevenden in Haifa en ze hoorden allemaal het fascinerende verhaal van mensen die overleefden.
Op 19 april brachten we nog een overlevende om zijn verhaal aan de soldaten te vertellen op hun basis. De soldaten luisterden met enthousiasme(zowel mannen als vrouwen) naar zijn heldere verhalen. Dezelfde 's middags belde de commandant van deze soldaten me en vertelde dat vele soldaten ook een overlevende willen adopteren in de omgeving van Haifa. Ik hoop dat u begrijpt dat de tijd kort is en we snel moeten handelen om deze overlevenden nog een paar minuten sympahtie en vriendelijkheid te kunnen geven en het vraagt van ons om onszelf te organiseren en donaties binnen te brengen van jullie, onze vrienden van overzee, alleen voor het privilege als deze overlevenden in de hemel voor de Heilige troon getuigen over mogelijk de enige humaniteit die ze hebben ontvangen door ons project en hoofdzakelijk door uw hulp.
De commandant groet Avraham. Avraham heeft meerdere concentratiekampen overleefd.
Avraham doet zijn verhaal.
Rosa met wat vrouwelijke soldaten in gesprek.
Een bewogen Daniel tijdens de bijeenkomst
Hartelijke groeten
Daniël Braun
Beste vrienden,
Gisteren werd Lechaim-to-life uitgenodigd naar de Shoa ceremonie op een legerbasis bij Tzfat met Avraham en Rosa, uit Lodz Polin allebei overlevenden van Auswitz (zie hierboven).
Zij werden in staat gesteld te spreken voor een gehoor van ongeveer 250 soldaten
Het was een emotionele dag voor de jonge soldaten en natuurlijk ook heel speciaal voor Rosa en Avraham.
Dank u dat naast ons staat in onze pogingen om een aantal van deze mensen te troosten: de overlevenden met eenzaamheid en noden in Israël.
Ook in Katzrin was een herdenkingsplechtigheid. Onze vrijwilligers-soldaten die onze Shoa overlevenden in Katzrin bezoeken deden aan de plechtigheid mee.
De verhalen van Willy Adler en anderen weren verteld door hun kleinkinderen. De soldaten kunnen niet wachten op hun volgende bezoek komende week.
PS Daniel was heel emotioneel toen hij de jonge vrouwelijke soldaten emotioneel Rosa zag omhelzen nadat ze haar schokkende verhaal hadden gehoord.
Timek.
Pardes Chana:
Rabbi Shachar kwam met een aantal jongens op bezoek om onze overlevenden op de avond van de herdenking te zien. Ook bezoekers uit Jeruzalem deden mee. Verbazend genoeg ontdekten we dat Ruth de vorige dag haar (80ste!!!) verjaardag had en ze kreeg van ons een pot met prachtige bloemen, wetend hoeveel ze van bloemen houdt. Ook alle overlevenden waren blij om hen te zien op deze bijzondere dag.
Veel dank aan alle bezoekers en de toewijding die ze tonen voor de geadopteerde overlevenden.
Ruth in het midden van de belangstelling.
Rivka
Our events on the Memorial day
20 april 2012, Niesan 28, 5772
Shalom friends!
Amutat "Lechaim" joined some events in a several locations and with the intentions to invite soldiers to be involved with our project along the year( we should remind you the essence of our project which is to raise energy and study about a black period of our nation which will give us a better future only because of the results of those meetings with survivors).
At the 17th of April, we gathered in a army base near Haifa with Pnina the representative of the foundation for the benefit of holocaust survivors. Both of us told them about Amutat "Lechaim" with a movie showing our activities.
The next day (18th Ap.), 10 soldiers came to "Bait Sinai" a retirement home for H. survivors in Haifa, and all of them heard fascinating story from a men who survived.
On the 19th, we brought another survivor to tell his story to the soldiers in their basis.
The soldiers listened with enthusiasm (men and women) to his chilling stories.
In the afternoon of that day, the Commander of the soldiers called me and told me that many soldiers want to join the adoption of survivors in Haifa's erea. I hope that you understand that their time is running out and we have to move very fast in order to give those survivors some minutes of sympathy and kindness, and it demands from us to organize ourselves and to get your donations – our friends over seas, only for the privilege when those precious survivors will stand in heaven testifying infront of the Holy chair about maybe the only humanity they have got through our project and mainly with your help.
My best regards.
Daniel
Dear Friends,
Yesterday, Lechaim-to-life were invited to the shoa ceremony in an army base near Tzfat.
Avraham and Rosa, both shoa survivors from Lodz Polin whom survived Auschwitz.
They were able to speak for an audience of about 250 soldiers.
It was a touching and emotional day for the young soldiers and ofcourse very special for Rosa and Avraham.
Thank you, on standing with us in our efforts to comfort some of those : the needy and lonely survivors in Israel.
Also in Katzrin, were a memorial ceremony. Our volunteer-soldiers, who visit our shoa survivors in Katzrin participated this memorial.
The stories of Wily Adler and others were told by their grandchildren. The soldiers can not wait for their next visit on the next week.
Shalom, Timek
P.S. Daniel was very moved to see those young girls soldiers, that hugged emotionally Roza after hearing her shocking story.
Pardes Chana:
Rabbi Shachar with some other boys came to visit and to see our survivors before the evening of the Memorial day. Joined us also visitors from Jerusalem. Surprisingly we found out that Ruth had - day before her birthday (80!!!) and she got from us a flowerpot with beautiful flowers - knowing how much she loves flowers. Also all the survivors were very happy to see and have them in such a day.
Many thanks to all our visitors and the dedication they have for the adopted survivors.
Rivka.
E-mail: daniel.braun@lechaimtolife.org
Phone: + 972 54 772 3510
Welcome to our website at: www.lechaimtolife.org
De herdenkingsdag voor de Shoa-slachtoffers en moed
17 april 2012, Nissan 25. 5772
Shalom vrienden!
Op 19 april herdenkt de Joodse natie de Holocaust (Shoa).
Mijn manier van herdenken is niet om de dood vereeuwigen maar om de essentie van het leven vanuit de dood te bestuderen. De wereld houdt van ceremonies en heeft de eigen gemoedsgesteldheid afhankelijk van de kalender gemaakt. Dus als er een positieve feestdag aankomt is iedereen verbonden aan de festiviteiten en aankopen als deel van de consumerende cultuur die zijn grondslagen heeft in verslaving en leegheid. Ook op moeilijke dagen worden veel krokodilletranen geplengd op vele manieren in grote bijeenkomsten die millioenen dollars kosten. En mensen zonder emotie huilen krokodilletranen. De dag daarna zijn ze in een nieuwe film en vergeten ze ondertussen degenen die achterbleven te ondersteunen. Kranten zijn vol met afschuwelijke foto's van overlevenden die onder de armoedegrens leven, beschaamd en zonder eer. De pers onderstreept dit, maar is er iemand die het begrijpt dat deze mensen blijven leven en om hulp roepen?
Voor mij raakt de herdenkingsdag de diepste lagen van de vluchtige geschiedenis van Israël. De verschrikkelijke Shoa herinnert de Joden in de wereld en speciaal in Europa dat ze Joden zijn. Zo veel als we proberen te assimileren en onszelf te vergeten op een miraculeuze manier, herinnerde Hitler ons aan wie we zijn en het was een pijnlijke herinnering. Het dwingt ons om één te zijn en elkaar te ondersteunen en te versterken. Veel overlevenden vertellen ons dat deze instelling hun kracht gaf om door te gaan en niet gek te worden. Ze werden erbij betrokken en dat was wederzijds.
Mijn hart werd geraakt door een ontroerend verhaal. Toen ik een van de overlevenden vroeg: Wat is jullie voorbeeld van moed? Hij antwoordde: “Toen ik hongerig was zoals veel anderen en vele dagen niets gegeten had, kreeg ik een boterham. In plaats van deze helemaal zelf op te eten, verdeelde ik deze in kleine stukjes en deelde het met mijn vrienden om mij heen. Deze daad kwam door de intensiteit van interne humaniteit die uit het donker en het lijden kwam. Juist daarvandaan, in die verschrikkelijke uren toen de dood ons in de ogen keek van zo dichtbij, kwam daaruit een stem, schoon en helder die schreeuwde JA tegen het leven! Voor mij", zei de overlevende "gaf het geven me de kracht om door te gaan." Dit is wat de overlevende me vertelde.
Tegenwoordig proberen we soms weg te lopen van onze identiteit, net als de Joden uit de bijbel die met hart en ziel verbonden waren door het eeuwige verbond met onze G-d.
We stoppen al onze moeite in het nabootsen van de materialistische cultuur en verblinden onszelf met de genoegens van deze wereldse waanzinnige consumenten-cultuur, met het verschrikkelijke achternalopen,waarbij we vergeten wie we zelf zijn. En zelfs vandaag komen er “goede”mensen zoals: de president van Iran (Achmedineyad), de leider van Hezbollah (Nasralla) en vele andere leiders in Europa en Scandinavië die ons doen denken dat we Joden zijn en dat zij ons moeten vermoorden, vernietigen en van de aarde afvegen. En opnieuw begrijpen de meeste van ons niet wat zij van ons willen? We zien er hetzelfde uit, werkend aan de materiele goden- zoals zij doen.
Waarom herinneren zij ons continue aan wat wij willen vergeten? Dat we Joden zijn!
Zij herinneren ons aan de wil van G-d: Keer terug naar het Heilige verbond en onze historische missie: Om een Heilige natie te zijn Het licht voor andere landen! Maar waarom is de herinnering zo pijnlijk? En de vraag is waarom de slaap en de geestelijke afwezigheid zo diep zijn? Als de mensheid bedreigend en verslaafd aan ander middelen is moet ons alarm des te meer afgaan. Zo diep als de slaap is – zo sterk moet het geluid zijn.
Op deze herdenkingsdag wil ik u alleen aan de dag en de geschiedenis herinneren om deze dagen anders te reageren. Laten we JA zeggen tegen het leven, laten we alstublieft onze harten openen! Blijf onze kleine stichting helpen, die zonder gebouwen en kantoren op zich nam om een unieke hulp te geven, en directe en constante hulp te bieden aan de overlevenden die deel zijn van een verdwijnende generatie. De hulp is voor ouderen maar ook voor de jongeren.
Aan het einde wil ik u een klein verhaal vertellen over een overlevende uit het noorden: Eliram. Hij
kwam gewoonlijk twee keer per week in het ziekenhuis, maar sinds de bezoeken begonnen door de studenten van de Maitzar, heeft hij verbazend genoeg het ziekenhuis niet meer nodig. Hij voelt dat de bezoeken hem leven en vitaliteit terug hebben gegeven. Ik hoop dat we zullen bedenken dat iedere tragedie pijnlijk en bloedend, in zichzelf een nieuwe geest bevat die we moeten vinden tussen de verschrikkingen.
Hopelijk hoeven we niet zulke ervaringen mee te maken.
Hartelijke groet
Daniël
The Memorial Day for the Shoa and braveness.
Shalom friends!
On the 19th of April the Jewish nation remembers the Shoa.
My way to remember is not to perpetuate death but to study about the essence of life from the death.
The world like ceremonies and matches it's mood according to the calendar. Then, when a happy holiday is coming, every body is connected to the Festivals and shopping as part of a consumer culture which its sources are coming from addiction and emptiness. Also, at a hard days,"crocodile tears" are pouring in many cases,mass rallies, which cost million Dollars, and people, with "blue faces", pouring tears of crocodile. One day after, they are in a new movie, forgetting on the way, to support and sanctify the ones who left alive. Newspapers are with horror pictures of survivors who are living below poverty Que, with a big sham and without any honor. The Press underline it. but, is there anybody does understand, that those people keep living and cry for help?
For me, Memorial day touches the deepest layers of the volatile history of Israel. The horrible Shoah reminded the Jews in the world and mainly in Europe that they are Jews. As much as we tried to assimilate and to forget ourselves, in a manner of a miracle, Hitler (damn him), reminded us who we are, and it was a very sore reminder. It forced us to be united, to support and reinforce each other. Many survivors tell us that this spirit gave them the strength to go on and stay insane; they were united and felt mutual.
Specially, a touching story moved my heart. When I asked one of the survivors: where the expression of their bravery was? He answered: "When I was hungry like many others, and food didn't come to my mouth many days, I got a slice of bread. instead of eating it all by myself , I divided it to a small pieces and shared it with my friends around me. This act was due to the intensity of an internal humanity which came from the dark erasable and the suffering. Actually from there, at the horrible hours when the death was looking in our eyes so close, from their, came a voice, clean and pure that screamed in extant Yes! to life! For me, said the survivor the giving, gave me the strength to continue. This, what told me the survivor.
Today, we sometimes, trying to run away from our identity, as the Jews of the bible whom tied associated by heart and soul to the eternal covenant with our G-d.
We put all our efforts in imitating the materialistic culture, and blind ourselves with the comports of this world, frenzied consumer culture, with the terrible rat race – forgetting ourselves of what we are. Yet, even today, rising up "good' people as: the president of Iran(Achminigand), the leader of Chizballa(Nasralla), and many other leaders in Europe and Scandinavia who remind us, that we are Jews and they must kill, destroy and wipe us from the world. And, again, most of us, doesn't understand what do they want from us? We look a like , working the material gods – as they do. Why they remind us all the time what we want to forget? that we are Jews!
They remind us the will of our G-d: Return to the Holy covenant and our historic mission! to be the Holy nation! the light for other nations! But, why the reminder is so painful? And the question is why the sleep and the absentmindedness are so deep? When humanity is threatening and addict to other cracks our alarm clock must reverberate more. As deep the sleep – the strength of the ring must be.
On this memorial day , I would like to remind you the day and the history. only to do differently these days. Lets say Yes to life, lets open our hearts, please! Keep helping to this little Amuta, without offices or buildings, which took on herself, to give a unique aid and help, immediately and constant for those survivors which are part of generation that vanishing. The help is for the old and the young as well.
On the end, I want to tell you a little story about a survivor from the north named Eliram. He used to be twice a week in the hospital , but since the visits started by the students from Maitzar, surprisingly he doesn't need the hospital anymore . he feels that this visits give him life and vitality.
I hope, that we will remember that each tragedy as painful and bleeding, hide in itself a new spirit that we have to find from any scene of horror.
Hopefully we won't need to stand in such experiences,
My best regards.
Daniel.
--
Daniel Braun
E-mail: daniel.braun@lechaimtolife.org
Phone: + 972 54 772 3510
Welcome to our website at: www.lechaimtolife.nl