Herdenkingsdag voor de Shoah winnaars, De mars voor leven door Stichting '"LechaimToLife"
13 april 2013, Ijar 3, 5773
Mijn beste vrienden!
Op maandag 8 april hadden we een bijeenkomst op Rothschilds Park bij de Nadiv Tuinen/Zichron Yakov die we niet zullen vergeten.
De mars voor het leven startte vanuit het Zuiden: Beersheba, Oosten: Jeruzalem, Centrum: Pardes Chana/Karkur, Noorden: Katzarin, Maytzar, Kfar Hanasie, Mayan Baruch en Keshet Yehuda.
De mars voor het leven was voornamelijk diep in onze zielen een verklaring van een groot JA voor het leven, voor de fantastische Joodse helden door de eeuwen, speciaal aan de winnaars over de Shoah.
Ongeveer 150 mensen kwamen bij elkaar van alle lagen van de bevolking: Meisjes, jongens, religieus en niet-religieus, bejaarde vrouwen en mannen, vrijwilligers van stichting "LechaimToLife", mensen betrokken bij Israël en uit het buitenland. De intentie was een echt boodschap. Het is moeilijk om uit te leggen maar in dit rapport kunt u er iets van lezen door de ogen een paar deelnemers.
Als laatst wil ik onze partners, vrienden en vrijwilligers hartelijk danken. Yudit Setz uit Jeruzalem, Estie die de Holocaust Overlevenden Welfare Fonds en de Gemeente Jeruzalem. Onze vriend Limor van Beersheba.
Ook onze goede vrienden Signe & Odd uit Noorwegen die ons raakten met hun aanwezigheid, en in het bijzonder Signe's rake woorden, en al degenen die meewerkten aan deze bijeenkomst. En jullie, onze vrienden in de wereld die consistente en trouwe partners voor dit bijzondere project.
Deze bijeenkomst leidde tot een heleboel bemoediging en aanmoediging aan iedereen.
Mijn hartelijke groet,
Daniël.
We hadden voor de eerste keer sinds de oprichting van onze stichting een bijeenkomst die de overlevenden en vrijwilligers bij elkaar bracht van over het hele land.
Zelma Chayun uit Ginosar vertelde ons hoe ze gered werd in Bulgarije door de Amerikanen die een dag voordat de Joden naar een van de dodenkampen gezonden zouden worden. Rina uit Jeruzalem vertelde ons hoe de gedichten die zij en haar man (zl) schreven, niet uit het communistische Rusland meegenomen konden worden en door de hulp van de Nederlandse regering zij toch al hun gedichten teruggekregen hebben. Ze las twee van haar gedichten voor. Ze speel heel mooi met woorden. Het was opwindend om haar te horen. Shlomo Rotner uit Zichtn Yakov vertelde ons hoe hij niet over zijn verleden kon praten totdat hij ouder werd en startte met schrijven en daarna spreken en vertellen over zijn verschrikkelijke ervaringen. Tussen al deze sprekers door gaven de studenten kleine stukjes; een lied, een gedicht, en een student van het "Massa" programma (Beerheba Universiteit) las iets dat overal gehoord zou moeten worden. Ruth Liberman(P Channa) vertelde haar verhaal over haar reis met haar kinderen naar haar geboorteland en stad. Ze vonde een schilder die de kleinzoon van een familie is die twee vrouwen van haar familie verborg en nu vecht hij om de namen van 600 Joodse mensen te memoriseren die werden neergeschoten op een begraafplaats terwijl de bevolking van de stad allemaal toekeken zonder een hand te helpen. Vandaag sprak ik met Shelly (P Channa) en ze vertelde me dat het meest emotionele moment tijdens de bijeenkomst het moment was dat Signe en Odd uit Noorwegen uitgenodigd werden en voorgesteld werden aan de deelnemers en een certificaat van eer ontvingen voor hun betrokkenheid bij het project. Ze vertelde me dat dit haar tot tranen toe geroerd had, wetend wat het voor Israël betekent om zulke goede vrienden te hebben in Noorwegen, dat toch niet bekend staat zo vriendschappelijk te zijn tegenover Israël. Rabbi Shachar eindigde de bijeenkomst met zijn gitaar met het lied Ani Manin (dacht ik). Toen nodigden we de mensen uit om erg smakelijke broodjes en drinken te nuttigen. Daarna wandelden we in de mooie Baron tuinen
Rivka
Hieronder volgen enige indrukken van de deelnemers:
Noa (student) uit Mytzar: "Alle herdenkings-ceremonies die ik hiervoor heb meegemaakt waren over het lijden en de pijn en hier, toen we kwamen en het aankondigingsbord zagen: "Welkom Shoah winnaars" en dan alle getuigenissen te horen, hoe ze hun moeilijke herinneringen overwonnen en een nieuwe realiteit bouwen als overwinnaars, was voor mij een fris gezichtspunt, een nieuw licht op het begrip van de Shoah en de resultaten. Ik bezoek Eliram in Ginosar en dit jaar vonden we met hem nog twee broers en een zus in Frankrijk. We hebben informatie over twee meer in Polen en zoeken nog verder. Probeer u voor te stellen wat hij na 50 jaar voelt" De opa van Noa uit Tsjecho-Slowakije was in Birkenau en zijn oma was een Partizaans strijdster.
Mayan (studen) uit Mayan Baruch: "Het grootste deel van mijn familie kwam om in de Shoah. Voor mij spreken over Hashem of de Shoah winnaars was moeilijk te accepteren, maar misschien is het een start om op een andere manier te gaan denken dan ik gewend was. Ik ontmoette Sara uit Katzrin en voor mij is zij een nieuwe oma (haar oma overleed recent). Ik houd veel van Sara. Sara is levendig en optimistisch en waar ze ook heen gaan verzamelen zich mensen om haar heen en het voelt alsof ze jong en fris is (ook al zijn haar man en kleindochter een paar jaar terug overleden...) De tour door de tuin was prachtig.
Limor(Beersheba): Het was mijn eerste ontmoeting, oog in oog, met het hele team, eindelijk na een lange verbinding van hard werken. Het was opwekkend!
De dag was heel succesvol, opwindend, kracht gevend en heel correct. Iedere herdenkingsdag bevind ik me op een banale en depressieve cerermonie, die mijn kracht wegneemt en hier, verbazingwekkend, gebeurd het tegenovergestelde met me. Het gaf me kracht! Van de overlevenden - de winnaars zoals we hen noemden - en die ervaring had ik nog nooit eerder meegemaakt.
Hier zijn een paar opmerkingen van de jeugd die me helpt bij de bezoeken in Beersheba en deel zijn van het project.
Avigail: "Het voelde met veel respect en trots zonder degraderen of depressie. Alle overlevenden luisterden met veel interessse en zij leken zich trots te voelen op wat ze bereikt hebben en niet verzonken in pijn over hun verleden. Ik kreeg een echte inspiratie ervan en ik ben zeker dat de volgende ceremonies, als het aan mij ligt, op deze zullen lijken."
Almog: "Deze speciale dag deed me begrijpen hoeveel de overlevenden recht hebben op resprect. Op TV zien we arme en lijdende overlevenden. Hier ontmoette en hoorde ik verschillende overlevenden: trots en nobel! Na mijn diensttijd wil ik doorgaan als vrijwilliger en hen bezoeken."
Studenten van het "Massa" project:"Voor ons is het de eerste keer op een Shoah herdenking in Israël. We voelen ons bevoorrecht om hierbij te mogen zijn. Er was een speciaal gevoel dat we ons meer Joods en trots voelden, dit blijft ons altijd bij!"
Rachel Applebaum (las dit tijdens de herdenking):
Ik vind het een eer om hier te staan, in deze groep vandaag, op een dag dat we het gezamelijke gewicht van vreugde en pijn voelen. Pijn over diegenen die we verloren hebben, over wie we klagen. Maar ik voel vreugde omdat ik hier ben met u. We leven en we zijn vrij. Als een Joods-Amerikaan groeide ik op, wetend over de Holocaust en wat het betekende voor mijn familie en mijn achtergrond. Het is een diepe persoonlijke daad: innerlijk en individueel. Nu, hier in Israël, sta ik als een lid van de gemeenschap, een gemeenschap waar onze pijn gedeeld wordt. Onze vreugde wordt gedeeld. We zijn verenigd als een in het gezichtsveld van de dood, tientallen jaren geleden, en we zijn verenigd als een vandaag, bewijs dat we sterk en vol liefde zijn. Ik bij blij om in Israël te zijn vandaag nu ik de Holocaust herinner. Vandaag ben ik niet alleen maar een individu. Ik voel een saamhorigheid en ik voel hoop. Hoewel herinneren een zware last is, wordt het gewicht gedragen door onze vele handen. We halen ieder en stukje van de steen weg: een herinnering, een verhaal, een naam. We willen onze vele stukjes dragen als deel van het geheel. We zullen ze ver dragen zodat ze nooit vergeten worden en we zullen altijd verenigd worden door dat wat we dragen: onze naam als Joden, onze eenheid en onze liefde. Dank u, dat ik hier vandaag bij u mocht zijn vandaag.
Shlomo Rotner (Z.Yakov) één van de sprekers zei na de herdenking: "Het was verbazingwekkend voor mij om zo een kleurrijke groep te zien van oud en jond bij elkaar en luisterend met een grote interesse en empathie. Jullie gaven mij het gevoel hoe veel ik bereikt heb door jullie waardering, en als ik terugkijk in mijn verleden, kan ik nu trotser zijn dan ooit. Ik zie dit project als een voorrecht voor iedere overlevende die jullie kunnen bereiken. Wees gezegend, voor alles wat jullie doen."
Sara (Katzrin): "De meisjes bezoeken me en zijn meer dan familie voor me. Onze band is zo bijzonder en alleen vanwege hen kwam ik naar deze speciale bijeenkomst en ze verlieten me geen moment. We zaten samen en wandelden in de tuin. Ik zal dit nooit vergeten."
De laatste en heel mooie: Rina uit Jeruzalem:
"De nacht hiervoor had ik een probleem en sliep pas tegen de morgen, maar ik durfde niet op te geven en uiteindelijk de ontmoeting met de mensen te missen die me liefde geven en me alle hulp geven als die nodig is. Esti kwam en nam me mee. de tuinen, zoveel mensen ontmoeten, luisteren naar de verhalen, de warme aandacht... al mijn moeiten zijn vergeten en ik werd meegezogen in de hele bijeenkomst. Het gaf me veel kracht en een sterke wil om iets van mezelf te geven aan het project. Veel mensen kwamen naar me toe om me te vertellen wat ze voelden toen ik sprak en mijn verhaal vertelde.
Ik wil bij jullie, nobele mensen, blijven en mijn mogelijkheden toevoegen aan jullie mooie project."
Beste lezers! We hopen dat er iets van de boodschap overkomt en u enig idee geeft van wat we ervaren hebben tijdens de herdenking.
Met hartelijke groet,
Rivka
Thema van de dag.
Rabbi Shachar met zijn gitaar en Daniel.
David Rutner
Brigitte en Izik
De jongens en meisjes van Kfar Hanasi
Tweede rij, van rechts naar links:
Klara, Mordechai en Anatoly
Mayan draagt een gedicht voor en Meitzar zingt een lied.
Rina Luinason, later in gesprek met de studenten. Na haar verhaal schudde ze de hand van David Rutner.
Van links naar rechts:
Shlomo, Lilly en Willie
Zelma Chion
De tafel met overheerlijke sandwiches
Een bezoek aan de prachtige (levens)tuin 'De Baron'.
M. Day 
Z. Yaakov
Onderwerp: Brief van waardering
Wij willen onze gevoelens van waardering en dank voor onze uitnodiging en uw gastvrijheid in de Baron Tuinen op de herdenkingsdag aan onze club van “Europe Café” voor de holocaust overlevenden in Pardes Chana/Karkur uitspreken
Deze Club is een sociaal netwerk voor de overlevenden die een sociale en culturele ervaring hebben,onze deelname was significant en voor onze overlevenden heel belangrijk. De verhalen en de gedeelde ervaringen creëeren een gevoel van eenheid. Uit naam van de Club en de staf, willen wij u bedanken voor uw gastvrijheid, de heerlijke verfrissingen en de prachtige tour door de tuinen die onze ervaring verrijkten en een aanvulling waren op de activiteiten van onze club.
Veel dank aan degenen die achter de schermen betrokken waren en dit een onvergetelijke dag maakten.
U bewees ons de kracht van het geven en de liefde tussen mensen.
Met de hartelijke groeten.
Ortal sociale werker (als leider van de groep)
Memorial Day for the Shoah winners, the march for life by Amutat "Lechaim"
March 13, 5773
My dear friends!
On Monday the 8th of April we had at Rotshild Park, at the Nadiv Gardens/ Zichron Yakov, an event which wouldn't be forgotten.
The March for life started from the South : Beer sheva, East: Jerusalem, the center: Pardes Chana/Karkur, North: Katzarin, Maytzar, Kfar Hanasie, Mayan Baruch and Keshet Yhuda.
The march of life was mainly deep in our soul, declaring big yes for life, for the fantastic Jewish heroes along the centuries, especially the Shoa winners.
About 150 have been assembled from all ranges: girls, boys, religious and non religious, senior's women and men, volunteers of Amutat "Lechaim", people involved from Israel and from abroad. The spirit was a real message. It is hard to explain but here, you can read some of the attended on this report.
At last, I want to say hug thanks to all of our partners, friends and volunteers , Yudit setz from Jerusalem, Estie who represent the Holocaust Survivors Welfare Fund and Jerusalem Municipality, Our dear friend Limor from Beer Sheva. To our good friends Signe& Odd from Norway that moved us with their presence and particularly Signe's soul-piercing words, and all the ones who did for this event. And you, our friends in the world who is consistently and faithfullyy partners for this sacred project.
This meeting, led to a lot of encouragement and reassurance to everyone.
My best regards.
Daniel.
We had, for the first time since the establishment of our Amuta, event which brought survivors and volunteers together from all over the country.
Zelma Chayun from Genosar told us how she was saved in Bulgaria by the Americans who came a day before all the Jews were sent to one of the death camps. Rina from Jerusalem told us how the poets she and her husband (blessed his memory) wrote, and couldn't be taken out from the Communist Russia and by the help of Holland government they could get all their poetry back. She read two of her poets. She is playing with the words wonderfully. It was very exciting to hear her. Shlomo Rotner from Zichron Yakov, told us how he couldn't speak about his past till he got older and started to write and then to speak and tell about his terrible experience. Between all this speakers, the students gave little parts: a song, or poetry , and one student from "Massa" program (Beer Sheva University) read something that should be heard every where.Ruth Liberman(P. Cahna), told her story about her trip with her children to her birth land and city. She found a painter who is a grand son of a family that hide two women from her family and now he fight to memorize the 600 Jewish people who where killed in one graveyard while all the people from the city, stood and watched without even trying to help. Today, I spoke with Shelly ( P. Channa), and she told me that the most emotional moment in the event was when Signe and Odd from Norway, were invited and introduced to our participants and received a certificate of honor for their involvement in the project. She told me that this brought here to weep, knowing what is it for Israel, to have such good friends from Norway which is not so friendly with us these days. R. Shachar ended the event with his guitar, singing Ani Mamin (I believe).Then, we invited the people to eat a very tasty sandwiches and drinks. after that, we walked in the beautiful Baron gardens.
Rivka.
Here are, some impressions from the participants:
Noa (student)from Mytzar : "All the memorial ceremonies that I had before, was about the suffering and the agony, and here when we came and saw the placard saying "welcome the Shoah winners" and than hearing all the testimonies how they overcame the memories and built a new reality of winners, for me it was to refresh perception. new light of understanding Shoah and the results. I am visiting Eliram from Genosar and this year we found with him another two brothers and one sister in France. We have information about more of two in Poland and it still in search. Try to imagine after 50 years what he feel". Noa have grandpa, from Cechoslovakia who was in the camp of Birkenao, and her grandma was Partizan fighter…
Mayan (student)from Mayan Baruch:" Most of my family was perished in the Shoa. For me, speaking of the Hashem or the Shoah winners was hard to accept and maybe it's a start of thinking differently as I used to. I meet Sara from Katzarin, and for me she is as a new grandma (her grany passed away recently) . I love Sara very much. Sara is alive and optimistic and where ever she goes people gathering around her and it feels that she is so young and fresh (even though her husband and grand daughter has died few years ago...). The tour in the garden was beautiful".
Limor(Beer Sheva): It was my first meeting, face to face with the whole team, finely after a long connection of working hand by hand. This was very exciting!
The day was very successful, exciting, empowering and very correct. Every Memorial day, I find myself on a very banal and depressive ceremony, which takes all my strength. and here, amazingly, the opposite happened to me. It gave me strangh! From the survivors – the winners as we call them. and that kind of experience, I never had before.
Here are some words from the youth, who helps me on the visits in Beer Sheva and are part of the project:
Avigail: "It felt with a lot of respect and pride without degradation or depression. All the survivors listened with a lot of interest and they seemed to be proud of what they have achieved and did not sink in agony for their past. I got a real inspiration from it and I am sure that the next ceremonies, if it will be depend on me, will be like this one.
Almog: This special day made me understand how much the survivors deserve their respect. In the T.V. we see poor and suffering survivors. Here I met and heard different survivors: proud and noble! After my army service I will continue to volunteer and visit them.
Students from "Massa" project: "for us, it's the first time being on Shoa ceremony in Israel. We felt very lucky to be part of this event . The special spirit was there and we never felt more Jewish and proud ones, this, will stay with us forever.
Rachel Applebaum (read it at the ceremony):
I am honored to stand here, among this community today, on a day where we feel the simultaneous weight of joy and sorrow. Sorrow for those we have lost, those we now mourn. Yet, I feel joy because I am here, with you. We are alive and we are free. As a Jewish-American, I grew up knowing about the Holocaust, about the devastation and loss of our 6 million. In America, when I think on the Holocaust and of what it means for my family and my heritage, it is a deeply personal act: inward and individual. Now, here in Israel, I stand as one in a community, a community where our sorrow is shared. Our joy is shared. We were united as one in the face of death decades ago and we are united as one today, proof , that we are strong and full of love. I am happy to be in Israel today as I remember the Holocaust. Today, I am not simply an individual. I feel belonging and I feel hope. Although to remember is a heavy burden, the weight is lifted by our many hands. We each chip away a piece of the stone: a memory, a story, a name. We will carry our many pieces as parts of the whole. We will carry them far and wide so that they will never be forgotten and we will always be united by what we carry: our name as Jews, our unity, and our love. Thank you for letting me be here with you today".
Shlomo rotner (Z.Yakov) one of the speakers, said after the ceremony:" It was amazing for me to see such a colorful group of old and young united and listening with big interest and empathy. You gave me the feeling how much I achieved by saying your appreciation, and as I look back to my past, I could be more proud then ever. I see this project as a privilege for each survivor you can reach. Be blessed, for all you are doing".
Sara (Katzarin): "the girls visiting me, are more than my family. our connection is wonderful and only because of them I came to this very special event and they didn't leave me for one moment. We sat together and walked in the Garden. I will never forget this event."
The last one and very dear: Rina from Jerusalem:
"The night before, I had a problem and went to sleep almost in the morning, but I didn't dare giving up and miss finely, to meet the people who love me and send me any help when it needed. Estie, came and peaked me up and the way, the gardens, meeting so many dear people, listening to those stories, the worm spirit... all my troubles has forgotten and I was enchanted with the whole happening. It gave me a lot of strength and big will, to give something from myself to the project. Many people came to me to say after the ceremony how they felt when I spoke and told my story.
I wish to stay with you dear noble people and add from my abilities to your beautiful project."
Dear readers! we hope that the message pased through and gave you some idea what we had experienced on this event.
Best regards.
Rivka
Daniel Braun
E-mail: danielbraun.lechaimtolife@gmail.com
Phone: + 972 54 772 3510
Welcome to our website at: www.lechaimtolife.org
Subject: Letter of appreciation
We want to express our feeling of appreciation and gratitude for inviting us and your hospitality in the Baron Gardens on the Memorial Day to our club of "Europe Café" for the holocaust survivors in Pardes Channa/Karkur. This Club is a social framework for the survivors who have a social and cultural experience. Our participation was significant and very important to our survivors. The stories, and the shared experiences created a sense of unity.
On behalf of the Club and the staff, we thank you for the hospitality, the tasty refreshment, and the beautiful tour in the Gardens enriched the experience and the activities of our club. Many thanks, to all who was involved in behind the scenes and made this special day. You proved us the power of giving and the love between people.
Best regards,
Ortal. Social worker( in charge of the Club)
Holocaust Remembrance Day
29 januari 2012, Shevat 5, 5772
Beste vrienden!
Ons rapport vandaag zal kort en bondig zijn. Volgende week zullen we veel te beleven hebben en u daarover berichten.
Beer Sheva:
De bezoeken verlopen goed. De overlevenden wachten om hen te zien en ontvangen hen met open handen (zie foto). Suzan vraagt hen zelfs om niet te eten voor hun bezoek een bereid voor hen een goede maaltijd, wat ze bijzonder graag doet.
Klara
Alex, Gal en Menachim
Barak, Ben en Yehoshua
Pardes Chana:
De bezoekers weten wie ze willen bezoeken en de relaties gaan dieper en worden warmer (zie foto). De plannen voor To Bishvat (boomplantdag, het begin van het bloesemseizoen van de bomen) zijn om al onze geadopteerde overlevenden bij elkaar te brengen om samen een “tuin voor het leven” te planten samen met de jongelui, om zowel de overlevenden als de vrijwilligers te eren. De lokale overheid geeft de ruimte en de planten en gaat samen met ons om hun respect aan het project te tonen.
Rivka.
Kirjat Shmona:
De jongelui van Kfar Hanasie kwamen met Timek mee om de overlevenden te bezoeken en u kunt zien (zie foto) hoe ze dit ervaren hebben. Natuurlijk kwamen de vrijwilligers met handen vol vers fruit. De bezoeken waren warm en vol vreugde. Bij sommige van onze mensen konden we iets langer blijven en zelfs een klein spel spelen, met de anderen hebben we kort gepraat en het laatste nieuws gedeeld. Deze week kwamen ze naar Katzarine om daar mensen te bezoeken met Timek.
Tiberias: Timek bezocht Fanja en Alec en Pinchas. Ze waren erg dankbaar dat er iemand is die voor ze zorgt en ze waren heel blij met het bezoek.
Jeruzalem: Hier ontvingen we een brief van de zoon van Mirale Zhibotero die ons bedankt voor het plaatsen van de airconditioning in haar huis.
Aan: Stichting “Lechaimtolife”, Dhr. Miki Salomon en de andere betrokkenen:
Beste mensen! Ik wil graag mijn dank en waardering uiten voor wat jullie doen voor de overlevenden en speciaal mijn moeder.
Mijn groeten en voor voortzetting van al jullie goede wil en daden.
Namens mijn moeder en mijzelf (Mendi) : Heel hartelijk bedankt.
Dit spreekt toch voor zichzelf, niet? Het gaat goed met alle vrijwilligers en de hulp, waar die nodig is.
Mirale Zhibotero
Ginosar: De warmeverbinding is verbazingwekkend. De sfeer is een goede sfeer. Ik wil Debi citeren: Officier van de Noordelijke legerhoofdkwartier over wat haar overkwam in de bijeenkomst op de Shoa Herdenkingsdag met twee overlevenden uit Ginosar die de soldaten kwamen hun verhaal kwamen vertellen over de Shoa “Zoals gewoonlijk hebben we op deze dag maar een heel korte ceremonie op de militaire manier. Maar dit keer hadden we de bijeenkomst in de grote zaal en de verhalen waren zo indrukwekkend en raakten me, zelfs nadat ik Polen bezocht had en een aantal kampen daar. Het was de meest interessante bijeenkomst over dit onderwerp. Ook een 7tal soldaten kwam naar met toe direct na de ceremonie en vroegen of ze in het project mee mochten gaan doen en overlevenden mochten gaan bezoeken?
Timek zei: “Het was heel moeilijk voor Izik en EliRam om over het verleden te spreken, maar de vriendschap van het “LechaimtoLife” project (met name met de jeugd van Meizar die hen elke week bezoekt) maakte het mogelijk dat zij hun moeilijke verhaal in het openbaar konden vertellen vandaag.”
Welkomswoord
Izik
Izik, Eli-Ram, Brigit
Daniel aan het woord
Daniel: De foto's spreken en tonen het voor zichzelf! De herdenkingsbijeenkomst die we in het Noordelijke hoofdkwartier van de IDF hadden, brachten mij het begrip bij en de blijdschap dat onze visie om beide generaties bij elkaar te brengen zo vruchtbaar is en een diepe eenheid en liefde brengt, dat het genezende kracht het brengt in mensen met zo'n pijnlijke geschiedenis. Ik wil enige heel speciale momenten uit de ceremonie in Tzfat met u delen:
Izik is een overlevende uit Auschwitz. Hij vertelde zijn verhaal met tranen in zijn ogen, proberend om uit te leggen hoe verschrikkelijk het was om in die situatie te zijn waar je geen menselijke kwaliteit meer hebt en de Nazis konden doen wat ze wilden met hen en hoe hulpeloos hij zich voelde op die dagen. Hij smeekte met tranen in de ogen en vroeg de soldaten dringend: “Alstublieft! Houd van uw land! Er is geen andere plaats voor ons! Doe alles wat u kunt om geen nieuwe Shoa te krijgen! Laten we vrij zijn in ons land.” Niemand kon dit zonder tranen aanhoren in de zaal.
Het tweede wat ons opwekte was toen een van de soldaten vroeg om te mogen spreken en ons vertelde over zijn bezoek aan Auschwitz toen hij kamer 26 zag waar zoveel kleren opgestapeld lagen van de mensen die naar de “douche” gingen (in werkelijkheid een crematorium). Hij zag daar een klein jurkje van een babymeisje. Dit herinnerde hem aan zijn eigen dochtertje en zelfs hij die normaal als heel hard beschouwd werd, brak uit in tranen en zwoer dat hij zoveel als hij kon, de mensen wilde helpen die uit deze hel kwamen. En hier was “Lechaimtolife”om hem te helpen om deze eed te vervullen. Allemaal, zei hij met tranen in zijn ogen.
Meer en meer wordt onze liefde voor ons land, G-d en verleden, sterker, elke dag, vanwege dit project waar u in deelt met ons, beste vrienden.
We wachten voor To Bishvat, dan gaan we tuinen planten van het zuiden tot het noorden:”Tuinen van het leven”, We willen u er volgende week over vertellen
Met diepe genegenheid voor jullie allemaal,
Daniel
Holocaust Remembrance Day
January 29, 2012, Shevat 5, 5772
Dear friends!
Our report today will be short and brief . next week, we have many events and we want to share with you our impressions .
Beer Sheva:
The visits are going very well. The survivors are waiting to see them and host them with open hands (see pic.). Suzan even ask them not eat before their visit and prepare for them good food which she love to do.
Pardes Chana:
The visitors, knows who they want to visit and the relation- ships are getting dipper and warmer (see pic.). The plans for "To Bishavat" (the beginning of the blooming of the trees) are to bring all our adopted survivors and plant together a "garden for life" with the youngsters to honor both: survivors and volunteers. The local council is giving the place and the plants and going to join us to give their respect to the project.
Rivka.
Kiriat Shmona: The youngsters from Kfar Hanasie came with Timik to visit the survivors and you can see (pic. att.) how all feels. of course, with full hands of fresh fruits. The visits were warm and very joyful. With some of our people, we could sit a bit longer and even play a little game together, with others, we just chatted shortly and extended the latest news. This week they came to Katzarine to visit there.
Timik
Tiberis : Timik had visited Fanja and Alec and Pinchas. They are very grateful that somebody cares for them, and they were very happy with the visit.
Jerusalem: Here is a letter Wrriten by the son of Mirale Zhibotero greeting us for fixing air-conditon in her house.
To: Amutat "Lechaim", Mr. Miki Salomon and the others involved: Dear people! I would like to express gratitude and my deep appreciation, for what you are doing to the survivors and especially for my mother. My greetings, for continuation of all your good achievements and good will.
On my Mother behalf and me (Mendi) : thank you very much.
It speaks for itself – Isn't it? All the volunteers are doing well and help wherever it is needed.
Genosar: the warm connection is amazing, with a very good spirit. I want to quote Debi: Officer from the North Army headquarter about what happened to her in the meeting on the Memorial Day with two survivors from Genosar who came to tell the soldiers their story about the Shoa: "As usual, on this day we just do very short ceremony along the military order. But this time, we had the meeting in the big hall and the stories were so impressive and shaking that for me, even after visiting Poland and some camps there, it was the most interesting meeting on this subject. Also, another 7 soldiers came to me right after the ceremony and asked to join the project and visit survivors.
Timik say: "It was very hard for Izik and EliRam to speak about the past, but the friendships of the LeChaim project with Meizar youth who visit them every week made it possible that they could share their difficult stories in public today".
Daniel: The pictures show and speak for itself! The memorial ceremony we had in the north headquarter of the I.D.F. brought me to understand and be very happy that our vision for connecting both generations is so fruitable, creating a deep unity and love which come from such a painful history and what an healing strength it brings even from those dark days.
I want to share with you some very special moments from the ceremony in Tzfat.
Izik is a survivor from Auschwitz. He told his story with tears in his eyes, trying to explain how awful it was to be in the situation that you have no more the human quality and the Natzis could do with them whatever they want and how helpless he felt on those days. He begged with tears and said to the soldiers:" please! Love your country! There is no other place for us! do all you can not to have another Shoa! Let be free in our country." No body could be without tears in his eyes in the hall.
The second thing which excite us so much was when one of the soldiers asked to speak and told us about his visit in Auschwitz when he sow room no. 26, and there were many clothes piled up before the people went to the "showers" which was the crematorium, and there, he sow a little dress of a baby girl . This reminded him his little girl and even he the one who considered as a tough guy, broke with tears and sweared that he will do as much as he can to help those people who did get out from this hell…And here, "Lechaim" came to help him to fulfill his pledge. All of those wards, he said with tears in his eyes.
More and more, our love to our nation, G-d and our past, are getting stronger each day because of this project which you are sharing dear friends with us.
We are waiting for To Bishavat , then, we are going to plant orchards from south to north :"Garden for life"! we will tell you about it next week.
My love to all of you,
Daniel
--
Daniel Braun
E-mail: daniel.braun@lechaimtolife.org
Phone: + 972 54 772 3510
Welcome to our website at: www.lechaimtolife.org
Shoa Memorial
Beste vrienden!
Vandaag maandag 2 mei zal Israël stilstaan bij de holocaust slachtoffers die gevallen zijn tussen 1933–1945 tijdens de oorlog in Europa. Er vond systematische moord plaats op de Joodse bevolking. Zonder enige uitzondering werden mensen veroordeeld door de wrede Anti-semitische propaganda van Hitler. Anti-Semitisme bestond al in de Middeleeuwen en verder Het moderne Duitse Nazi antisemitisme was gebaseert op rassentheorie en ze verklaarden dat de joden sub-mensen waren, anders dan het superieure Arische ras.
Na de eerste wereld oorlog kon Duitsland het land niet rehabiliteren en vervolgens kwam in 1929 de grote economische crisis (die begon in de Verenigde Staten) en die de hele wereld met zich meetrok. In zulke omstandigheden kon Adolf Hitler opgroeien tot wie hij was en het kwade 'aan de macht brengen' onder andere door zijn manifest “Mein Kampf”. Dit legitimeerde de vernietiging van het Joodse volk. De Duitsers bouwden een vernietigingsmachine die zes miljoen Joden doodden (en velen anderen) uit andere landen.Het lijdt geen twijfel aan wat het deed om de vestiging van een Joods nationaal thuisland te versnellen – als 'Thuis' voor alle Joden.
De stichting L'Chaim-to-life ziet het anno 2011 als haar missie om Holocaust-overlevenden samen te brengen met jongelui om naar hun verhalen te luisteren en te bestuderen om het nooit meer te laten gebeuren. De overlevende generatie is nu in haar laatste stadium van het leven, maar zij kunnen nog steeds hun lessen inpassen in de waarden van het nieuwe Joodse leven hier in Israël, ongeacht de problemen van het 'aanwezig zijn' in het Midden Oosten met de omringende vijandige Islamitische landen.
Tot vandaag heeft L'Chaim-to-life 120 overlevenden geadopteerd die regelmatig bezocht worden en hulp wordt gegeven in speciale tijden van stress en moeilijkheden. De jeugd die ons op zo'n toegewijde manier helpt, zijn afkomstig van vijf 'voor-leger-academies' (dit is een jaar voorafgaand aan het in dienst gaan in Israel, waar de Thora wordt onderwezen). Deze jongelui komen ons regelmatig helpen om de overlevenden te stimuleren: door hun aanwezigheid, renovatie van huizen, tuinverzorging, gezamenlijk feesten vieren, soms alleen al door te luisten en lachen naar- en met de overlevenden. Niemand is meer alleen. We staan naast de overlevenden van de Holocaust, of ze nu sterk of zwak zijn, verdrietig of blij, huilend of lachend, eenzaam of niet. Alle sympathie en warmte die ze nodig hebben zijn wij bereid te geven.
L'Chaim-to-life is gebouwd op uw hulp, onze vrienden, en dit is de reden dat we in staat zijn om zo snel te reageren op de roep om hulp – we hebben geen bureaucratie nodig of papierwerk om te begrijpen wie hulp nodig heeft en waarmee. We zijn er wanneer ze ons nodig hebben!
De overlevenden reageren op deze hulp met zowel verbazing als met een diepe waardering voor het wonder dat we in hun leven hebben gebracht.
Als laatste wil ik een aantal woorden uit een brief doorgeven die gestuurd is aan een van de overlevenden, door hun kleindochter, die Polen twee weken geleden bezocht en de overblijfselen zag van alle verschrikkingen waar haar oma door was gegaan. Ze schreef: “Mijn heldin, moedige, geliefde Oma! Een week later is het nog steeds moeilijk voor me om te begrijpen hoe u de periode van de Holocaust kon doorstaan. We probeerden in een van de vee-wagons te komen. We waren met 120 meisjes en na 5 minuten konden we het niet meer uithouden. U was erin opgesloten voor lange dagen en lange nachten. U bent degene die me leerde wat 'heiligheid van leven' is en wat het is als iemand probeert het leven weg te nemen. Ik moet vechten en nooit opgeven. Ik ben er zo trots op om uw kleindochter te zijn. U heeft zoveel verloren en toch kwam u met opa en bouwde uw huis en uw gezin opnieuw op. Ik voel dat ik uw zoete wraak ben naar al die zondige slechte mensen toe en in beloof u: Ik zal doorgaan met alles waarmee u gestart bent hier in Israël. We zullen het nooit meer laten gebeuren! Ik houd van u met heel mijn hart”, Noa
Beste vrienden Ik moet u eraan herinneren: Er zijn nog 280.000 overlevenden die in Israël leven. Ongeveer 75000 tot 85000 hiervan leven in armoede en eenzaamheid. In de kranten staat geschreven dat we hen moeten helpen 'met eer te sterven', maar ik zeg dat we hen 'een leven met eer moeten geven'. Dit is onze kans om de tragedie te herinneren waar het Joodse volk doorheen ging en overtuigende antwoorden te geven aan het kwaad door leven, liefde en genade te geven aan deze bijzondere mensen.
Deze dagen hebben we weer twee onderwijs instellingen die ons project gaan helpen. Vele overlevenden wachten erop door ons geadopteerd te worden. Volgens de statistieken stierven 13000 overlevenden afgelopen jaar en iedere maand geven nog honderden hun ziel terug. Dit is onze laatste kans. Ons project verhult het verschil tussen religieus en niet-religieus, Jood, Christen en alle anderen. We brengen pure humaniteit tot uitdrukking. Het doel is menselijke liefde! Neem deel aan ons project die goede energie geeft aan de overlevenden en ook aan de jeugd. PS De Holocaust die we vandaag herdenken is 70 jaar geleden. Deze dagen zijn al onze “vrienden” over de hele wereld bezig met het voorbereiden van de erkenning van een Palestijnse staat hier in Israël. De nieuwe Palestijnse staat verklaard definitief dat ze de staat Israël niet erkennen. Als we niet op tijd wakker worden kunnen we onszelf in een volgende Holocaust bevinden.
Onze beste wensen aan jullie allemaal,
Daniel Braun and Rivka
Public relations L'chaim-to-life
Shoa Memorial
Day Dear friends!
Today Monday, 2nd of May, Israel will stand in memory of the holocaust victims. From 1933 till 1945 Europe was at war. Systematic murder took place of Jews, without any exception and they were doomed by the cruel Anti-Semitic propaganda Anti-Semitism has existed from the Middle Ages and onwards. The Modern German Nazi Anti-Semitism was based on their race theory and they declared the Jews as sub human unlike the “superior” Aryan race.
After the 1st World War Germany couldn't rehabilitate the country and in 1929 the big Economic collapse began in the U.S.A and carried all the world with it…Such conditions brought and raised up Adolf Hitler the evil to power and his manifest "Mein Kampf". This, gave legitimization to destroy the Jewish people. The Germans built up a death machine which killed 6 million Jews and many from other nations. There is no doubt of what it also did to speed up the establishing of a Jewish national home - as home for all Jews. Amutat "Lechaim" sees today its mission of uniting holocaust survivors with youngsters to hear, listen and study so as to never let it happen again.
The survivor's generation is now in its last stage of their lives, but they can still pass on their lessons adapted to the value of the new Jewish life here in Israelthat has developed, despite all the problems of being here in the Middle East surrounded by enemy Islamic countries. To- day, L'Chaim-to-life has adopted 120 survivors who are visited regularly, and gives aid in special times of stress or hardship cases. The youth who are helping us in such a dedicated way, are from five pre- army academies and they are coming to stimulate by their presence, renovate homes, do gardening, celebrate festivals together, sometimes simply to listen and smiling to and with the survivors. No one is anymore alone. We are with the entire family of holocaust survivors when they are strong or weak, sad or happy, laugh or cry, are lonely or not. All the sympathy and warmth they need we are willing to give.
L'Chaim-to-life has been built up through your support, our dear friends , and this is the reason that we are able to respond to cries for help so quickly – we do not need bureaucracy and paperwork in order to understand who needs help and what. We are there when they need us! The survivors react to this help with both amazement and with a deep appreciation for the miracle we have brought to their lives.
Finally I want to add some words from a letter which was sent to one of the survivors from her grand-daughter who visited Poland two weeks ago and saw reminders of all the horrors her grandmother went through. She wrote: " My hero, brave, beloved Grandma! One week later it is still hard for me to understand how you could stand this period of the holocaust. We tried to get into one of the train cattle-cars. We were 120 girls and after 5 minutes we couldn't stand it any more, and you were locked up there for long days and long nights. You are the one who taught me what is the 'sanctity of life', and that when somebody tries to take it away I should fight and never give up. I am so proud to be your granddaughter. You had lost so much and still you came with our grandpa and built again your home and our family. I feel that I am your sweet revenge towards all those wicked evil people and promise you: I mean to continue all you have started here in Israel. We will never let it happen again! Love you with all my heart" Noa.
Dear freinds!
I would like to remind you: there are still 280,000 survivors living in Israel. About 75000 -85000 are on poverty and lonely. In the papers it's written that we have to help them to die with dignity I say that we have to give them living with dignity!!! It is our chance to remember the tragedy the Jewish people passed through and giving convincing answer to the evil by giving life, love and grace for this special people. These days we have another two educational institutes joining our project. Many survivors are waiting to be adopted by us. According to the statistic, 13000 survivors has passed away last year and each month some hundreds of them giving back their soul. This is our last chance! Our project obscures differences between religious and non religious, Jew, Christians and all kinds. We bring up the pure humanity to express itself! The purpose is human love! Join our project which gives good energy to the survivors and the youth as well.
The Shoa we remember today, have been 70 years ago. These days, our "friends" from all around the world, are preparing the recognition of a Palestinian state here in Israel. The "new Palestinian state" declared defently that they do not recognize the state of Israel. If we wouldn't wake up on time, we can find ourselves in another Shoa.
Our regards to all of you.
Daniel Braun and Rivka
Public relations L'Chaim-to-life
Holocaust Herdenkingsdag 27 januari 2011
January 19, 2011, Shevat 13, 5771
Beste vrienden !
Opnieuw zal op 27 januari de Holocaust Herdenkingsdag zijn over de hele wereld. (ed. Hier in Nederland op o.a.in Vugt en Amsterdam.) Zoals het elk jaar gebeurt. Ik vraag u, mijn geliefde vrienden, om speciale aandacht te schenken aan mijn woorden.
Om een herdenkingsdag te hebben is zeer belangrijk en herinnert de wereld aan de grote verschrikkelijke tragedie die kwam als resultaat van menselijke haat en het doel ervan, in dit geval ten koste van het Joodse volk.
Zoals ik in het verleden heb gezegd, is het niet genoeg om maar één herdenkingsdag te hebben. Het verleden zou herinnerd moeten worden voor een beter heden en een betere toekomst. Het betekent: bestuderen van het verleden om een betere toekomst te hebben.
De organisatie Lechaim to life startte 7 jaar geleden. Een grote uitdaging ! Ondersteuning en adopteren van holocaust overlevenden, de eenzaamste en de behoeftigste mensen, en hen een warme en liefdevolle relatie te geven.
We namen deze missie op ons, die niet eenvoudig is, om hen te adopteren tot hun laatste minuut op deze wereld. En dat ze dan weten dat ze genoeg hebben gehad.
Zelfs tot vandaag vertellen de kranten slecht nieuws over dit onderwerp (Yedhot Achronot). De holocaust overlevenden worstelen nog steeds, met hun zwakke en gekwelde energie, voor gesloten deuren van het establishment om alleen maar te krijgen wat ze verdienen. Dit is een schandelijk onrecht !!!
De meeste van de echt behoeftigen zouden het niet redden, omdat ze weggaan uit deze wereld, en diep binnenin hun zielen ligt de groeiende pijn begraven van een woonplaats die hen vermoedelijk de genezing voor hun traumatische achtergrond had moeten brengen.
Het is niet gemakkelijk om overlevenden te adopteren. Wij zien het als een educatief project met een zeer hoge prioriteit, waarbij we Joodse studenten, jongens en meisjes, religieus en niet-religieus bij elkaar brengen en daarmee, sinds de laatste (bijna) 7 jaar, deze heilige missie uitvoeren.
Het vergt steeds en steeds weer om vol gevuld te zijn met energie en motivatie, om het voor de overlevenden op te kunnen brengen.
Deze dagen zijn niet eenvoudig, voor geen van ons. En soms zijn we moe en uitgeput.... Maar het hart ! Mijn vrienden.... het hart brandt in het licht van een goddelijk verdrag en de belofte, die we aan deze overlevenden deden om hen te ondersteunen en hen alles te geven wat we kunnen, tot het einde van hun levens. Wat vreugde en licht te brengen.
Ik moet het u in herinnering brengen: Deze bijzondere mensen geven ons de kans om ook het licht van het te krijgen. Hoe veel kunnen we van deze mensen leren en hun potentieel, ongeacht het feit dat ze door een hel zijn gegaan. Ze tonen ons: de technologie van een high tech generatie, de kracht van hun geest, hoe dapper ze konden zijn om hun zielen te uiten, zelfs als het lijkt dat ze de strijd verloren hebben.
Uit hun verhalen is het soms moeilijk te geloven dat enig menselijk wezen zo een hel kan overleven. Soms, als ik ze hoor, krijg ik kippevel door privilege van dit heilige werk, het opwekken van wankele zielen en dan naar hen op te zien als een voorbeeld, omdat ze echte helden zijn !
Ik roep jullie op van hier uit ! Er zijn vele overlevenden die onze hulp nodig hebben. De vriendelijke en warme relatie die we weten te geven. Dit is onze kans!
Niet alleen de roep op een Herdenkings dag, maar om er ook iets aan te doen.
We hebben uw bemoediging nodig ! Uw ondersteuning om in staat te zijn dit mooie project voort te zetten, dat naar afgelegen plaatsen het licht en de warmte brengt.
Dit is ook de plaats om U van harte te danken, als bijzondere mensen die ons helpen met ons werk:
Judith, Nattali en Nikkol van het Jeruzalem-ontbijt van de Christelijke ambassade en de donateurs die door hen zijn gekomen.
Jorild uit Noorwegen, die een bijzondere werk doet met goede vrienden die met ons wandelen op onze weg.
Lammie uit Nederland met Maria en Jennie, zij bouwen een afdeling voor LeChaim to life in Nederland. Zij dienen het idee met dag- en nachtwerk.
Aan mijn vrienden uit Singapore, speciaal Merry Ong.
Aan mijn vrienden uit Zweden, speciaal Stephan.
En andere vrienden van rond de hele wereld: Australië, U.S.A. en meer.
Jullie moeten weten, mijn beste vrienden, hoeveel we jullie verschuldigd zijn. Zelfs van zo’n grote afstand kennen jullie de diepte en de grootsheid van dit educatieve project, wat een hoop goede energie opwekt in het heilige land – Israël.
Alstublieft ! blijft U geven om meer overlevenden te adopteren. Wij zullen ons deel doen zo goed als we kunnen.
We hadden een aantal bezoekers van onze vrienden en we blijven ze met open armen ontvangen en ons werk tonen en onze ervaring bij het uitvoeren van dit project.
Ik dank jullie allemaal uit het diepst van mijn hart voor jullie geduld en eindeloze liefde
De uwe, in een bijzondere samenwerking,
Wij hebben jullie nodig en jullie zijn gezegend.
The Holocaust Memorial Day on the 27th of January
19 januari 2011, Shevat 13, 5771
Dear friends!
Again, on the 27th January, the Memorial Day will be held around the world. And as it is every year, I ask you my dearest loving friends to give a special attention to my words.
To have a memorial day it is very important and reminds the world the big horrible tragedy which came as a result of human hatred and its cause, on this case it did happened to the Jewish people.
As I mentioned in the past, it isn't enough to have only memorial day. The past should be remembered for a better present and a better future. It means: studying the past in order to have a better future.
Amutat Lechaim started 7 years ago. A great challenge! Support and adopt holocaust survivors, the loneliest and the needy ones, and to give them a warm and loving connection. We took this mission which isn't easy at all, to adopt them till their last minute in this world, knowing the fact, that they had enough.
Even to day, the news paper is telling bad news about this subject (Yedhot Achronot).The holocaust survivors still have to struggle with there poor and tormented energy in front of sealed doors of the establishment only to get what they deserve. This is outrageous injustice!!! Most of the real needy ones wouldn't make it because they are going away from this world and inside of their souls buried the growing pains from a place which supposedly had to give them the healing for the traumatic way they have gone through.
It is not easy to adopt survivors. We see it as educational project with a very high priority, brings Jewish students boy and girls, religious and non religious- doing this holy mission for the last (almost) 7 years. It needs again and again to be full- filed with energy and motivation, in order to bring it for the survivors.
This days is not easy to any of us and sometimes we are tired, worn-out... But the heart! My friends… the heart! Burns to the light of the divinity treaty and the promise we made to those survivors to support and give them all we can, till the end of their lives, brings some joy and light.
I have to remind you: those wonderful people give us the chance also to get the light from them. How much we can learn from this people and their potential despite the hell they have gone through. They showed us: the technology high- tec generation, the strength of their spirit, how brave they could be in order to express their soul even it seemed that they have lost the battle.
From their stories, it is sometimes hard to believe that any human being can survive such hell. Sometimes when I hear them I am trembling from the privilege for this holy work, on revive these feeble souls and then to look upon them as an example they are really heroes! I recall you from here! There are many survivors that need our help. The kind and warm connection we know to give. This is our chance! Not only to cry on a Memorial day but to do something about it.We need your encouragement! For your support on being able continuing this great project that brings to the distant places the light and warmth.
And this is the place to thank from the bottom of my heart to the wonderful people helping us with our work:
Judith,Nattali and Nikkol from the Jerusalem brunch of the Christian Embassy , and the donators which are coming from them.
Jorild from Norway, which is doing wonderful job with a good friends that walking with us along our way.
Lammie from Holland Maria and Jenny, they build a branch for Amutat Lechaim in Holland, doing days and nights serving the idea.
To my friends from Singapore especially Merry Ong. To my friends from Sweden especially Stefan. And other friends around the world: Australia, U.S.A and more.
You should know, my dear friends, how much we owe you. Even from such distance you can feel the depth and the enormity of this educational project which raise good energy in the holy land – of Israel.
Please! Keep donate, adopt more survivors. We will do our job as best as we can.
We had some visitors of our friends and we are willing to open our arms to show and join our experience doing this project.
I thank all of you deep from my heart on your patient and your endless love.
Yours, with a wonderful cooperation.
We need you and you are blessed.
Daniel Braun
International Holocaust Remembrance Day in Meppel
27 Januari, 2011
Georganiseerd door L'Chaim-to-life Nederland in Meppel.
De Inleiding.
Zoals u wellicht weet, is 27 Januari de dag waarop het vernietigingskamp Auschwitz werd bevrijd in 1945. Deze dag is uitgeroepen tot een Internationale herdenkingsdag voor de slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog.
Een waanzinnige oorlog, die miljoenen slachtoffers verslond, waaronder 6 miljoen Joden. Zij waren het voornaamste doelwit van het opkomend nazisme in de dertiger jaren van de vorige eeuw.
De Kristalnacht in November 1938, deed het smeulende vuur van haat tegen de Joden, hoog oplaaien, en gedurende de jaren 1940-1945 werd gepoogd Europa "Jüdenrein"te maken.
In een verbijsterend tempo werden de Joden naar gaskamers gesleept en vervolgens vergast en verbrandt of uitgehongerd en neergeschoten, of op een andere manier gemarteld tot de dood er op volgde.
Nu, 66 jaar na dato, is het nog steeds niet te vatten dat zoiets heeft kúnnen gebeuren.
Ook in Meppel hebben overijverige politiemannen, op bevel van de Duitsers, in de vroege ochtend van 3 Oktober 1942, de dan nog aanwezige Joden uit hun huizen gehaald en naar Westerbork vervoerd. Huiveringwekkend, want zij zijn meteen verder getransporteerd naar Polen, waar ze vrijwel onmiddelijk zijn vermoord, bijna allemaal in Auschwitz, 5 dagen nadat ze uit Meppel waren vertrokken, op 8 Oktober 1942
Een ooggetuige verslag uit het boek van Steven Derksen" Opkomst en ondergang van de Joodse gemeente in Meppel", verteld ons het volgende;
" In de vroege ochtend-uren van 3 Oktober 1942, het was een echte mistige najaarsmorgen, was ik er persoonlijk getuige van hoe de bejaarde weduwe Godfried aan de Blankensteinweg, letterlijk uit haar huis werd gesleurd door het politievolk. Huiveringwekkend kwam het gejammer van deze bijna dove, oude vrouw tot je in het kleine mistige en schimmige wereldje. Haar zoons waren in de pre-deportatie periode haar al voor gegaan. Een dochter, eens onderwijzeres, en later patiente in de Joods psychiatrische inrichting in Apeldoorn, werd van daaruit afgevoerd naar de dodenfabrieken in het Oosten. Toen de Joodse bewoners allemaal waren samen gedreven op het Staitonsplein, wachtend op vervoer naar het voorportaal van de dood, het kamp Westerbork, was aan deze jacht op onschuldigen, wier enige misdaad het was dat ze Jood waren, geen Duitser te pas gekomen!!
Nog zie ik ze samengedromd staan, met bij zich een paar stukjes handbagage. Het zou een afscheid voor eeuwig zijn van al die mensen die je stuk voor stuk gekend had. De Holocaust, wel de meest onbegrijpelijke keten van afschuwelijke gebeurtenissen genoemd, een miljoenenmoord met voorbedachte rade, maakte ook in Meppel een einde aan enkele eeuwen boeiend Joods leven".
Tot zover het ooggetuige verslag.
De weerzin tegen Joden is nooit verdwenen, het anti-semitisme komt in deze tijd weer heftig naar boven. Joden in de grote steden van ons land kunnen niet meer ongehinderd over straat. Israel, dat een veilige thuishaven had moeten zijn voor al die ontheemden toen, wordt nu aan alle kanten berdreigd. Vanaf hun bestaan in 1948 zijn ook in het Midden-Oosten pogingen gedaan om door middel van 6 oorlogen en meerdere aanslagen, die regio "Judenrein" te maken.
In Israel leven nu nog ongeveer 300.000 mensen die die waanzinnige doodskampen hebben overleefd. L'Chaim-to-life, wat leven voor het leven betekend, wil niet alleen omzien naar hen die er niet meer zijn, maar ook naar hen die dit alles hebben overleefd en die met alle schade hen aangedaan, hun leven hebben moeten leven.
Laten wij daarom ook aan hen denken, en bijstaan in hun laatste levensjaren. Omzien naar gisteren, is ook omzien naar morgen.
Dit was de inleiding van die avond. Daarna zijn de 250 namen, de leeftijden en de plaats waar ze vermoord zijn van de Meppeler Joden voorgelezen door enkele inwoners van Meppel, waaronder een vertegenwoordiger van CU in Meppel, een voorganger van een Evangelische gemeente, een middenstander enz.
Als afsluiting lazen we het gebed voor Israel zoals het geschreven staat in het Joods gebedenboek, de Sedoer.
Lammie Lassche
L'Chaim-to-life Nederland.